نوشته است : « شيخ العارف فخر الدين عراقى و هو ابراهيم بن شهريار عراقى ، مولد شريف وى از همدانست ، مرد محقق و سالك بوده ، مريد شيخ شهاب الدين سهرورديست و در تاريخ ذىقعدهء سنهء ثمان و ثمانين و ستمائة از عالم رحلت فرموده ، مرقد وى در قفاى شيخ محيى الدين عربيست در صالحيهء دمشق ، در شاعرى سخنان عاشقانه دارد » پس از آن چهار بيت از يكى غزليات او آمده است . 5 - علىقلى خان بن محمد على خان واله شمخالى لكزى داغستانى ملقب بنواب خان زمان بهادر ظفر جنگ در تذكرهء معروف رياض الشعراء كه در 1160 به پايان رسانيده دربارهء وى چنين آورده است : « شيخ فخر الدين ابراهيم العراقى الهمدانى - از بزرگان سلسلهء عليهء صوفيه و از مشايخ اين طبقهء شريفه بوده ، اول به خدمت شيخ شهاب الدين عمر سهروردى رسيده ، بمدارج عاليه عروج فرموده ، بعد از آن به خدمت شيخ بهاء الدين زكريا ملتانى مشرف گرديده ، كمال تربيت از جناب ايشان يافته ، به مصاهرت شيخ نيز معزز گرديد ، آخر از هندوستان مراجعت نموده ، در ششم ذىقعدهء سنهء ششصد و هشتاد و هشت در دمشق به حق پيوست . مرقدش در زير پاى شيخ محيى الدين ابن عربيست ، قدس سره . جناب شيخ چون مشاهدهء جمال ازلى را در كسوت طلعت ماهرخان مىفرموده ، بسبب تعشق و گرفتارى به سلسلهء زلف خوبان هدف تير ملامت افسرده‌دمان مىبوده ، تصانيف خوب ازيشان در عالم به يادگار مانده ، از آن جمله لمعاتست كه بطور سوانح شيخ محمد ( ! ) غزالى قدس سره بقلم آورده و ديوان غزلش مشهورست . . » 6 - احمد على خيرآبادى يكى از اصحاب شاه محمد على خيرآبادى از متصوفهء معروف هند كتابى بنام « قصر عارفان » در بيان تصوف و فرق آن و احوال بزرگان مشايخ صوفيه تا زمان خواجه محمد سليمان چشتى تاونسوى متوفى در صفر 1276 نوشته است كه نسخهء منحصربه‌فرد آن در كتابخانهء دانشگاه پنجاب در لاهور به شمارهء 767 - 919 EFP هست . اين نسخه كه از روى نسخهء اصل مؤلف نوشته شده در پايان رقمى دارد بدين گونه : « تمت بعون الملك الوهاب كتاب مسمى بقصر عارفان فقير